وبعد از أو شهيد أول وشهيد ثاني وديگر فقهاي اماميه از آنان پيروي نمودند . ( « 1 » ) فيض علم أصول را براي تفقه وفهم احكام شرعي ضروري نميداند . وي در رساله‌ي راه صواب در اين زمينه مينويسد : « ليكن چون أهل ضلالت سر از متابعت أهل بيت ( ع ) كشيدند ومستندي ديگر نداشتند ناچار أصلي چند از پيش خود وضع كردند مثل قياس واستحسان واتفاق آراي مردمان وتأويل متشابهات قرآن به آراي خود وغير آن از أصول واهية كه اتفاق ظنون در أمثال آن از ممتنعات است وهر روز رأي جديد در آن سانح ميشود ، مثل آن‌كه امر به شيء مستلزم نهي است از ضد آن ، ونهي در عبادت مستلزم فساد آن عبادت است إلي غير ذلك وبسياري از مزخرفات وجهالات كه به‌كار هيچكس نميآيد ، داخل مسايل دينيه كرده‌اند هم در أصول وهم در فروع ، وجاهلان را در گمان افكندند كه دانستن آن‌ها ضروري است بلكه از أهم مسايل ديني است با آن‌كه نه در قرآن از آن اثري بود ونه از سنت خبري » . ( « 2 » ) 3 ، 6 . حجيت ظن اخباريها ميگويند تنها علم كه كاشف قطعي از واقع است حجّت ميباشد واين علم جز از طريق روايات أئمة ( ع ) به دست نميآيد . آن‌ها با عنايت به آيات ناهيه از عمل به ظن ، روايات دلالت‌كننده بر توقف هنگام شبهه وبرخي توالي فاسد تبعيت از ظن مجتهد ، مانند تغيير مذهب ، حدوث فتنه واختلاف نظر صاحبان فتوا ، روايات را طرق ظني نميدانند . ( « 3 » ) فيض در زمينه‌ي عدم اعتبار ظن مينويسد : + + + + +

--> ( 1 ) . الفوائد المدنية : 30 . ( 2 ) . ده رساله فيض كاشاني : 123 . ( 3 ) . الدرر النجفية : 62 - 64 ؛ الفوائد المدنية : 90 - 129 .